به گزارش خبرنما به نقل از شرکت پالایش نفت اصفهان، با بهرهبرداری از سکوهای جدید بارگیری، ظرفیت ذخیرهسازی و صادرات گاز مایع (الپیجی) و بوتان در این پالایشگاه بهطور چشمگیری افزایش یافته است. در حال حاضر امکان فروش و صادرات روزانه ۴۰ تانکر الپیجی و ۳۰ تانکر بوتان با ظرفیت متوسط ۲۳ تن خالص برای هر تانکر فراهم شده است.
تولید روزانه گاز مایع در پالایشگاه اصفهان حدود ۱۲۰۰ تن است که از این میزان، بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ تن به مصرف داخلی اختصاص مییابد و مابقی به بازارهای صادراتی عرضه میشود. صادرات مستقل بوتان نیز پس از دریافت مجوزهای رسمی آغاز شده و بهعنوان بخشی از برنامه توسعه صادرات فرآوردههای نفتی ادامه دارد.
پیشتر در دیماه ۱۴۰۲، مخازن کروی ذخیرهسازی پروپان و بوتان در این پالایشگاه به بهرهبرداری رسید که امکان مدیریت پایدار ذخایر و جلوگیری از تزریق مستقیم الپیجی به شبکه سوخت را فراهم کرد. همچنین در دیماه ۱۴۰۳، شش سکوی بارگیری الپیجی و چهار سکوی بارگیری بوتان به مدار بهرهبرداری اضافه شد که نقش مهمی در افزایش ظرفیت صادرات ایفا کردهاند.
توسعه زیرساختهای تولید بخار، آب صنعتی و گاز نیتروژن
در ادامه روند توسعه زیرساختها، عملیات راهاندازی سه واحد جدید با هدف ارتقای ظرفیت تولید بخار، آب صنعتی و گاز نیتروژن در پالایشگاه اصفهان در حال انجام است:
– واحد ۴۱A شامل تجهیزات تولید بخار با ظرفیت نهایی ۲۲۷ تن در ساعت است که دیگ بخار شماره ۰۲-۴۱ تا پایان مهر وارد مدار تولید خواهد شد.
– واحد ۴۱B شامل سیستمهای تصفیه آب و تولید آب بدون املاح (DM) با ظرفیت اسمی ۷۰۰ مترمکعب در ساعت است که هماکنون با ظرفیت ۱۸۰ مترمکعب در حال بهرهبرداری است.
– واحد ۸۱ نیز با ظرفیت تولید ۲۷۸۰ نرمال مترمکعب در ساعت وارد مرحله تست عملکرد شده و پیشبینی میشود تا پایان مهر کمپرسور آن راهاندازی شود.
در حال حاضر، تولید بخار در بخش شمالی پالایشگاه به ۱۰۸۵ تن در ساعت رسیده که بخشی از آن به پالایشگاه جنوبی منتقل میشود. این انتقال فشار مضاعفی بر دیگهای بخار و سیستمهای تصفیه آب وارد کرده و اجرای تعمیرات اساسی را با محدودیت مواجه ساخته است. راهاندازی دیگ بخار جدید در سیستم BFW میتواند ضمن کاهش فشار وارده، شرایط لازم برای تعمیرات اساسی و افزایش قابلیت اطمینان عملیاتی را فراهم کند.
در همین راستا، با الحاق واحد RO2 (واحد ۴۶) به مدار تولید، گام مؤثری در بهبود فرآیند تأمین آب دریا برداشته شده است که نقش مهمی در کاهش ریجکت و افزایش بهرهوری سیستمهای تصفیه ایفا میکند.
