«اینترنت؛ زیرساختِ زندگی یا ابزارِ معامله؟ مقابله با عملیات روانی علیه اقتصاد ملی»
«اینترنت؛ زیرساختِ زندگی یا ابزارِ معامله؟ مقابله با عملیات روانی علیه اقتصاد ملی»

به گزارش خبر نمادر روزهای اخیر، انتشار اخبار و شایعاتی مبنی بر قطع سراسری اینترنت بین‌الملل پس از پایان مسابقات جام جهانی، موجی از نگرانی را در میان کاربران، صاحبان کسب‌وکارهای دیجیتال و بدنه جامعه ایجاد کرد. این در حالی است که متولیان حوزه ارتباطات با رد قاطعانه این دست اخبار، آن را فاقد هرگونه […]

به گزارش خبر نمادر روزهای اخیر، انتشار اخبار و شایعاتی مبنی بر قطع سراسری اینترنت بین‌الملل پس از پایان مسابقات جام جهانی، موجی از نگرانی را در میان کاربران، صاحبان کسب‌وکارهای دیجیتال و بدنه جامعه ایجاد کرد. این در حالی است که متولیان حوزه ارتباطات با رد قاطعانه این دست اخبار، آن را فاقد هرگونه سندیت قانونی دانسته و بر حق همگانی مردم برای دسترسی مستمر به شبکه جهانی تأکید کرده‌اند. اما فراتر از تکذیبیه‌های رسمی، واکاویِ چراییِ انتشار این‌گونه شایعات، پرده از یک سازوکار پیچیده و مخرب برمی‌دارد که مستقیماً امنیت روانی و اقتصاد دیجیتال کشور را هدف قرار داده است.

در تحلیل این جریان، باید به یک «فرمولِ شوم» اشاره کرد که در آن، اخبار کذب به ابزاری برای مهندسیِ افکار عمومی بدل می‌شوند. سناریو بدین‌گونه است که با کنار هم قرار دادن واژگان مبهم و انتسابِ دروغین تصمیمات به مراجع قضایی، در کنار استفاده ابزاری از تصاویر مسئولین اجرایی، نوعی هراس جمعی در شبکه‌های اجتماعی پمپاژ می‌شود. هدف نهایی از این عملیات روانی، بیش از آنکه سیاسی باشد، تجاری است؛ تجارتی که در آن «اضطراب مردم» به کالایی برای فروش تبدیل شده است. در این میان، بازیگران اصلی، شبکه فروشندگان غیرقانونی ابزارهای دور زدن فیلترینگ هستند؛ کسانی که بقای بازارشان مستقیماً با ایجاد ناامنی، اختلال و نااطمینانی گره خورده است. آن‌ها با انتشار شایعه قطع اینترنت، تقاضای کاذب برای فیلترشکن ایجاد کرده و از این طریق، ضمن گران کردن اشتراک‌ها، به سودهای کلان دست می‌یابند.

از منظر مدیریت کلان و اقتصاد ملی، این شایعه‌پراکنی‌ها هزینه‌های سنگینی را به بدنه جامعه تحمیل می‌کند. اقتصاد دیجیتال که امروزه سهمی قابل‌توجه (حدود ۷.۱۴ درصد از تولید ناخالص ملی) را به خود اختصاص داده است، بیشترین آسیب را از ناامنی روانی می‌بیند. هنگامی که اعتماد عمومی به زیرساخت‌های ارتباطی خدشه‌دار شود، سرمایه‌گذاری‌ها متوقف، اشتغال آسیب‌دیده و چرخه‌ی فعالیت کسب‌وکارهای دانش‌بنیان، آموزشی و صادراتی کند می‌شود.

در واقع، شایعه‌سازان با گروگان گرفتن اینترنت، عملاً در حال «حمله به امنیت سرمایه‌گذاری» هستند. مدیریت چنین فضایی نیازمند هوشیاری مضاعف است؛ نه تنها از سوی دستگاه‌های متولی، بلکه از سوی آحاد جامعه و رسانه‌ها. نباید اجازه داد که یک زیرساخت حیاتی که شریان اصلی زندگی مدرن، آموزش و تجارت است، به بازیچه‌ی کسانی تبدیل شود که از فیلترینگ ارتزاق می‌کنند. اینترنت نه یک کلیدِ خاموش و روشن، بلکه بسترِ توسعه است و مقابله با تجارتِ اضطراب، امروز یک ضرورت راهبردی برای حفظ ثبات اقتصادی و اجتماعی کشور محسوب می‌شود.

  • نویسنده : نازنین مهدوی کیا