به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرنما، دوم دی ۱۴۰۴ مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری، لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ را تقدیم مجلس کرد؛ لایحهای که برای نخستین بار بر اساس قانون حذف چهار صفر از پول ملی با واحد «ریال جدید» تنظیم شده است.
انتشار این خبر و گزارشهای مرتبط با آن، موجی از واکنشهای مردمی را در پی داشت. بسیاری از مخاطبان با اشاره به تورم بالا و کاهش شدید قدرت خرید، تأکید کردند که تغییر نام و مقیاس پول بدون مهار تورم، تأثیری بر زندگی روزمره ندارد. یکی از کاربران نوشته است: «من ۱۵ میلیون حقوق میگیرم؛ با حذف صفر زندگی بهتر میشود؟ تورم سر جای خودش است.»
برخی دیگر نسبت به تکرار این سیاست در آینده هشدار دادهاند و معتقدند با ادامه روند تورمی، دوباره نیاز به حذف صفرهای جدید خواهد بود. مقایسه وضعیت اقتصادی ایران با کشورهای دیگر نیز در میان نظرات دیده میشود؛ کاربری با اشاره به رشد اقتصادی افغانستان نوشته است: «افغانستان جنگزده رشد اقتصادی داشته، اما دلار در ایران به ۱۳۶ هزار تومان رسیده؛ خودتان قضاوت کنید.»
بخش دیگری از واکنشها رنگ انتقادی داشت و ریشه مشکلات اقتصادی را نه در ساختار پولی، بلکه در سوءمدیریت، فساد و ناکارآمدی سیاستگذاری دانستند. کاربری نوشته است: «مشکل اقتصاد با صفر کم و زیاد کردن حل نمیشود؛ دزدی و چپاول نکنید، شاید اوضاع بهتر شود.»
همچنین سردرگمی درباره واحد پولی جدید یکی دیگر از محورهای پرتکرار بود. برخی معتقدند حتی با اجرای طرح، مردم همچنان از تومان استفاده خواهند کرد و ریال جدید در معاملات روزمره جایگاهی نخواهد داشت.
در مجموع، واکنشهای مردمی نشان میدهد که ریال جدید بیش از آنکه امیدی برای بهبود معیشت ایجاد کند، به نمادی از فاصله میان سیاستگذاری اقتصادی و واقعیت سفرههای مردم تبدیل شده است؛ فاصلهای که به باور بسیاری، با تغییر نام پول پر نخواهد شد.
