در چارچوب برنامه هفتم توسعه، دولت هدفگذاری کرده است تا روزانه معادل یک میلیون و ۲۸۵ هزار بشکه نفت خام از هدررفت انرژی جلوگیری کند؛ رقمی معادل ۲۰۰ میلیون مترمکعب گاز در روز که برابر با ظرفیت تولید هشت فاز پارس جنوبی است.
این هدف، زمینهای برای ورود شرکتهای کارور انرژی فراهم کرده است؛ شرکتهایی که با تکیه بر دادهمحوری، فناوری و انعطافپذیری، میتوانند نقش واسط میان تولیدکننده و مصرفکننده را ایفا کرده و بهینهسازی مصرف را محقق کنند.
علیاصغر رجبی، مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز، هدف از ایجاد این شرکتها را تحلیل دادههای مصرف و افزایش ارزشافزوده در زنجیره تأمین گاز عنوان کرد. وی گفت: «ارزش هر مترمکعب گاز در صنایع مختلف متفاوت است و کارورها میتوانند با مدیریت مصرف، گاز را به بخشهای با ارزش بالاتر هدایت کنند.»
ساجد کاشفی، معاون بهینهسازی مصرف گاز، نیز با اشاره به دو مدل فعالیت کارورها—خردهفروشی گاز و بهینهسازی مستقیم مصرف—تأکید کرد که این شرکتها با انگیزه اقتصادی و چابکی بیشتر، میتوانند به کاهش اتلاف انرژی و افزایش بهرهوری کمک کنند.
معیارهای تأیید صلاحیت این شرکتها شامل توان مالی، تحلیل داده، شبکهسازی تخصصی و مجوزهای قانونی است. به گفته مسئولان، شرکتهای کارور میتوانند با تشکیل کنسرسیوم و بهرهگیری از فناوریهای نوین، نقش مؤثری در تحقق اهداف انرژی کشور ایفا کنند.
