با افزایش سن، زوال ذهنی و اختلالات شناختی به یکی از دغدغههای مهم سلامت تبدیل شدهاند. این تغییرات میتوانند حافظه، قدرت تصمیمگیری و سایر تواناییهای شناختی را تحت تأثیر قرار دهند. با این حال، راهکارهایی وجود دارد که میتوانند روند پیری مغز را کند کرده و به حفظ سلامت شناختی کمک کنند. در همین […]
با افزایش سن، زوال ذهنی و اختلالات شناختی به یکی از دغدغههای مهم سلامت تبدیل شدهاند. این تغییرات میتوانند حافظه، قدرت تصمیمگیری و سایر تواناییهای شناختی را تحت تأثیر قرار دهند. با این حال، راهکارهایی وجود دارد که میتوانند روند پیری مغز را کند کرده و به حفظ سلامت شناختی کمک کنند.
در همین راستا، دکتر بابک قرائی مقدم، جراح مغز و اعصاب، در گفتوگویی با روزنامه همشهری به بررسی روشهای پیشگیری از زوال مغز پرداخت.
—
درمانهای دارویی و تحریک مغز
دکتر قرائی مقدم با اشاره به درمانهای دارویی تأییدشده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا و نهادهای بهداشتی اروپا، گفت: داروهایی مانند SDA با هدف تحریک سیستم مغزی و افزایش ترشح هورمونهایی که در اثر دمانس و پیری کاهش یافتهاند، تجویز میشوند. این داروها روند تخریب مغز را کند میکنند.
وی افزود: تحریک مغز تنها محدود به دارو نیست. فعالیتهایی مانند نواختن ساز، نقاشی یا پرداختن به هنرهای خلاقانه نیز میتوانند بهصورت طبیعی موجب ترشح هورمونهای مفید در مغز شوند.
—
جدول، هنر و عدم قطعیت
این متخصص مغز و اعصاب، حل جدولهایی مانند سودوکو را یکی از روشهای مؤثر برای تقویت عملکرد مغز دانست و گفت: این فعالیتها بهویژه برای تقویت نیمکره چپ مغز مفید هستند. با این حال، هیچکدام از این روشها تضمینی برای جلوگیری کامل از پیری مغز نیستند. عوامل ژنتیکی و ارثی نیز نقش مهمی در بروز دمانس دارند.
—
نقش روحیه، خواب و شادی سالم
دکتر قرائی مقدم بر اهمیت سلامت روان تأکید کرد و گفت: افسردگی میتواند یکی از عوامل تسریعکننده پیری مغز باشد. فعالیتهای هنری، شنیدن موسیقی و انجام کارهای اجتماعی موجب بهبود روحیه و تحریک مغز میشوند.
وی همچنین خواب کافی را یکی از عوامل کلیدی در پاکسازی مواد رسوبشده در مغز دانست و افزود: شادی سالم، دوری از استرس و پرهیز از مصرف مواد مخدر و الکل، نقش مهمی در حفظ سلامت شناختی دارند.
—
نتیجهگیری
اگرچه هیچ راهکاری قطعیت کامل در جلوگیری از پیری مغز ندارد، اما مجموعهای از فعالیتهای ذهنی، هنری، اجتماعی و سبک زندگی سالم میتواند روند زوال شناختی را کند کرده و کیفیت زندگی را در دوران سالمندی بهبود بخشد.




