به بهانه اطلاعیه دانشگاه خواجه نصیرالدین به قلم توحید رئیسی

در تاریخ ۱۴۰۳۰۲/۱۶ دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، طی اطلاعیه‌ای  اعلام نمود که: [تشکیل گروه‌های مجازی دانشجویی با جمعیت بالای ۱۰۰ نفر، نیاز به مجوز کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دارد و در حال حاضر هیچ یک از گروه‌های دانشجویی که در بستر فضای مجازی فعال هستند، مجوز قانونی ندارند.] متعاقبا، این اطلاعیه با سرعت اندکی به تیتر برخی از خبرگزاریهای کشور تبدیل شد و تا جایی پیش رفت که منجر به بهره‌برداری برخی از افراد از این موضوع پیش پا افتاده گردید. ولی واقعیت چه بود؟ و آیا ممنوعیتهای مندرج در این اطلاعیه قابلیت اجرایی دارد؟

فارغ از هیاهوی مجازی، این اطلاعیه مفاد تازه ای را وضع و یا تدوین نمی‌نماید و صرفا سه تبصره از ماده ۳۲ شیوه نامه اجرایی آیین نامه انضباطی دانشجویان که در آبان ۱۴۰۱ توسط ۲ تن از وزراء دولت مصوب گردیده را بازگویی نموده است و از نظر سلسه مراتب حقوقی نیز نه جز قوانین، بلکه از جمله مقرراتی است که به سادگی در مراجع عمومی و تخصصی دادگستری قابل نقض و یا ابطال میباشد.

مضافا، با نگاهی اجمالی به تبصره (۲) ماده ۳۲ شیوه نامه صدرالذکر، چند نکته استنباط میگردد اولا، با توجه به متن مقرره مشخص است که تشکیل کانالهای مجازی دانشجویی، نیاز به اخذ مجوز از کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی نداشته و تابع قوانین مربوط به خود میباشند. ثانیا، عبارت کلیه گروه های مجازی دانشجویی، عبارتی مبهم بوده و مشخص نیست که اصولا به چه نوع تشکیلی، گروه دانشجویی گفته میشود؟ از نقطه نظر عرفی، میتوان استدلال نمود که چنانچه یک گروه ۲۰۰ نفره شامل ۱۰۰ دانشجو و ۱۰۰ غیردانشجو یا فارغ از تحصیل، نمیتوان به عنوان گروه دانشجویی تلقی گردد. ثالثا، چنانچه ایجاد کننده کانال یا اداره کنندگان آن از فارغ التحصیلان و یا اشخاص خارج از محیط دانشگاهی باشند از مشمول شیوه نامه فوق خارج میباشند. رابعا، استفاده دانشجویان از اسامی مستعار در چنین سکوهایی، عملا اجرای تنبیهات را منتفی مینماید.

با توجه به نکات فوق، به نظر میرسد که انتشار رسانه ای چنین اطلاعیه ای با هدف انحراف افکار و مطالبات دانشجویی از مسائل روز و مهم مملکتی صورت میگیرد زیرا که انتشار چنین اخباری نه با مشکلات فعلی جامعه سازگاری داشته و نه اولویت دانشجویان سراسر کشور است.