موضع‌گیری جدید واشینگتن در همایش انرژی آتن: تأکید بر سوخت‌های فسیلی و انتقاد از انرژی‌های تجدیدپذیر
موضع‌گیری جدید واشینگتن در همایش انرژی آتن: تأکید بر سوخت‌های فسیلی و انتقاد از انرژی‌های تجدیدپذیر
در حالی که اتحادیه اروپا بر تسریع گذار به انرژی‌های پاک تأکید دارد، ایالات متحده در همایش انرژی آتن با انتقاد از عملکرد انرژی‌های تجدیدپذیر، خواستار بازگشت تمرکز جهانی به سوخت‌های فسیلی شد؛ موضعی که نشان‌دهنده شکاف عمیق در رویکردهای اقلیمی دو سوی آتلانتیک است.

در جریان همایش بین‌المللی انرژی در آتن، وزیران انرژی و کشور ایالات متحده با انتقاد از عملکرد انرژی‌های تجدیدپذیر، خواستار تمرکز جهانی بر منابع قابل‌اعتماد سوخت‌های فسیلی شدند. این موضع‌گیری در حالی مطرح شد که واشینگتن تلاش دارد نقش خود را به‌عنوان تأمین‌کننده اصلی نفت و گاز اروپا تثبیت کند.

کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، با اشاره به ناکارآمدی سیاست‌های گذار به انرژی‌های پاک، اعلام کرد که ایالات متحده قصد دارد جایگزین اصلی گاز صادراتی روسیه به اروپای غربی باشد. وی تأکید کرد که سرمایه‌گذاری‌های کلان در حوزه انرژی‌های خورشیدی و بادی، با وجود هزینه‌ای بالغ بر ۴ تا ۸ تریلیون دلار برای اتصال به شبکه برق، تنها ۲.۶ درصد از انرژی جهانی را در سال گذشته تأمین کرده‌اند.

رایت افزود: «با وجود افزایش سرمایه‌گذاری در انرژی‌های کم‌کربن، عرضه واقعی انرژی در جهان همچنان تحت سلطه هیدروکربن‌هاست.» وی همچنین تغییرات اقلیمی را «فریب» خواند؛ موضعی که با اهداف اقلیمی اتحادیه اروپا در تضاد آشکار قرار دارد.

در همین نشست، داگ بورگوم، وزیر کشور آمریکا، نیز اظهار داشت: «هیچ انتقال انرژی‌ای در کار نیست؛ آنچه شاهد آن هستیم، صرفاً افزایش تولید انرژی است.»

این اظهارات در چارچوب سیاست‌های انرژی دولت دونالد ترامپ مطرح شده است؛ دولتی که با کاهش مقررات زیست‌محیطی، بر تقویت جایگاه نفت و گاز به‌عنوان موتور محرک اقتصاد و ابزار نفوذ ژئوپلیتیکی تأکید دارد.

در حال حاضر، ایالات متحده با بهره‌گیری از رونق تولید شیل، به بزرگ‌ترین تأمین‌کننده نفت و گاز اروپا تبدیل شده و شرکت‌های آمریکایی در تلاش‌اند سهم خود را در بازار انرژی این قاره افزایش دهند؛ به‌ویژه در شرایطی که اتحادیه اروپا برنامه‌ریزی برای قطع کامل واردات انرژی از روسیه را در دستور کار دارد.

از سوی دیگر، کشورهای عضو اتحادیه اروپا این هفته توافق کردند که تا سال ۲۰۴۰، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای را نسبت به سطح سال ۱۹۹۰ تا ۹۰ درصد کاهش دهند؛ هدفی که با مواضع اخیر واشینگتن فاصله‌ای چشمگیر دارد.