شرکت انرژی اکوینور نروژ اعلام کرد که بهدلیل افزایش شدید هزینهها، طرحهای برقرسانی به چند سکوی فراساحلی را کنار گذاشته و دیگر پروژههای اتصال سکوهای «اسنور»، «آسگارد»، «هیدران» و «کریستین» به شبکه برق ساحلی را دنبال نخواهد کرد. این تصمیم در نامهای رسمی به وزارت انرژی نروژ اعلام شده است.
صنعت نفت و گاز نروژ بزرگترین منبع انتشار گازهای گلخانهای این کشور محسوب میشود و حدود یکچهارم از کل انتشار را به خود اختصاص داده است. توربینهای گازی تأمینکننده انرژی تأسیسات فراساحلی، عامل اصلی این انتشار هستند و جایگزینی آنها با برق تجدیدپذیر از ساحل، یکی از راهبردهای کلیدی دولت نروژ برای کربنزدایی تا سال ۲۰۳۰ بوده است.
اکوینور اعلام کرده است که هزینههای برقرسانی به میدانهای «اسنور» و «هالتن» بهقدری افزایش یافته که اجرای این پروژهها دیگر از نظر اقتصادی مقرونبهصرفه نیست. این تصمیم موجب عقبماندن شرکت از هدف کاهش ۵۰ درصدی انتشار گازهای گلخانهای در تأسیسات نفتی فراساحلی تا سال ۲۰۳۰ خواهد شد و تنها به کاهش ۴۵ درصدی دست خواهد یافت.
لارس هالتبرکن، معاون رئیس کمیته انرژی پارلمان نروژ، با انتقاد از این تصمیم گفت: «اگر بزرگترین آلاینده انتشار گازهای گلخانهای خود را کاهش ندهد، دستیابی به اهداف اقلیمی کشور ممکن نخواهد بود.»
با وجود توقف برخی پروژهها، برقرسانی به میدانهای «گرین» و «بالدر» همچنان ادامه دارد. شرکت «وار انرژی»، شریک اکوینور در این میدانها، از تصمیم جدید حمایت کرده و اعلام کرده است که هرچند این پروژهها چالشبرانگیز هستند، اما روند آنها متوقف نشده است.
برآوردها نشان میدهد پروژههای لغوشده میتوانستند سالانه ۷۱۰ هزار تن دیاکسید کربن را کاهش دهند، در حالیکه پروژههای باقیمانده در میدانهای «گرین» و «بالدر» انتظار میرود سالانه ۳۸۰ هزار تن کاهش انتشار داشته باشند.
اکوینور از اعلام جزئیات هزینهها خودداری کرده، اما گفته است که این هزینهها بسیار بیشتر از مالیات دیاکسید کربن نروژ خواهند بود. شرکت «هاربر انرژی»، یکی از شریکان میدان «اسنور»، هزینه برقرسانی را تا ۵ هزار کرون نروژ برای هر تن برآورد کرده و تأکید کرده است که این اقدام نباید به هر قیمتی انجام شود.
