«راهکارهای کاهش فشار اقتصادی بر خانوارها؛ نقش سی‌ان‌جی و حمل‌ونقل عمومی در تنظیم بازار سوخت»

به گزارش خبر نمادر شرایط کنونی که کشور با چالش جدی ناترازی در تولید و مصرف سوخت مواجه است، کارشناسان و تصمیم‌گیران حوزه انرژی بر این باورند که تکیه صرف بر منابع فسیلی سنتی، راهکار پایداری برای خروج از این بحران نخواهد بود. بازنگری در ساختار مصرف و حرکت به سمت سبد سوختی متنوع، به یکی از اولویت‌های حیاتی در سیاست‌گذاری‌های کلان انرژی تبدیل شده است.

ضرورت عبور از تک‌محصولی بودن در حمل‌ونقل

یکی از ریشه‌های اصلی ناترازی فعلی، وابستگی بیش از حد و غیرمنطقی ناوگان حمل‌ونقل کشور به بنزین است. این تک‌محصولی بودن، نه تنها امنیت انرژی را در معرض تهدید قرار داده، بلکه هزینه‌های سنگینی را بر اقتصاد ملی تحمیل کرده است. کارشناسان تأکید دارند که برای مهار این ناترازی، باید استراتژی کلانی جهت متنوع‌سازی سبد سوخت کشور تدوین و اجرایی شود. در این میان، سوخت سی‌ان‌جی (CNG) نه به‌عنوان رقیب بنزین، بلکه به‌عنوان یک بازوی مکمل و قدرتمند در کنار سایر حامل‌های انرژی باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

نقش سوخت‌های نو و خودروهای برقی در آینده انرژی

برای گذار از وضعیت موجود، ترکیب هوشمندانه‌ای از سوخت‌های زیستی (Biofuels) و بهره‌گیری از فناوری خودروهای برقی در کنار بنزین و سی‌ان‌جی ضروری است. برقی‌سازی ناوگان حمل‌ونقل عمومی، به‌ویژه در کلان‌شهرها برای اتوبوس‌ها و تاکسی‌ها، یک راهکار راهبردی است که باید از طریق ایجاد زیرساخت‌های شارژ سریع، حمایت عملی از تولیدکنندگان داخلی و الزام‌آوری اجرای احکام برنامه هفتم توسعه پیگیری شود.

مزایای اقتصادی و زیست‌محیطی سی‌ان‌جی

ایران با تکیه بر ذخایر عظیم گازی خود، از مزیت رقابتی بالایی در استفاده از سی‌ان‌جی برخوردار است. توسعه مصرف این سوخت در خودروهای شخصی و ناوگان حمل‌ونقل عمومی، علاوه بر کاهش فشار اقتصادی بر خانوارها و فعالان حوزه حمل‌ونقل (از جمله تاکسی‌ها و خودروهای فعال در پلتفرم‌های اینترنتی)، می‌تواند گام مؤثری در جهت کاهش آلایندگی‌های زیست‌محیطی باشد.

در همین راستا، طرح‌های حمایتی نظیر عرضه رایگان یا یارانه‌ای سی‌ان‌جی در برخی جایگاه‌های منتخب، به عنوان یک محرک اقتصادی مثبت ارزیابی می‌شود. تداوم این سیاست‌های تشویقی می‌تواند منجر به افزایش رغبت عمومی برای استفاده از این سوخت پاک‌تر و ارزان‌تر شود که نتیجه نهایی آن، کاهش مصرف بنزین، صرفه‌جویی در منابع ارزی کشور و مدیریت بهینه ناترازی در بخش انرژی خواهد بود.