پیرمحمد ملازهی در اظهار کرد وگو با ایسنا در بررسی خود از شرایط افغانستان برای برپایی انتخابات ریاست جمهوری در سال ۹۸ با توجه به کاندیداهای مختلفی که در این دوره از انتخابات ثبت اسم کرده اند، اظهار کرد:   در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده ۱۶ نفر ثبت اسم کرده اند که بعضی از […]

پیرمحمد ملازهی در اظهار کرد وگو با ایسنا در بررسی خود از شرایط افغانستان برای برپایی انتخابات ریاست جمهوری در سال ۹۸ با توجه به کاندیداهای مختلفی که در این دوره از انتخابات ثبت اسم کرده اند، اظهار کرد:   در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده ۱۶ نفر ثبت اسم کرده اند که بعضی از آنان ناشناخته می باشند یعنی برای جامعه خیلی مطرح نیستند، اما بعضی دیگر اشخاص شناخته شده  و فعالی می باشند.

وی تصریح نمود: با توجه به افرادی که ثبت اسم کرده اند، به نظر می آید سه خط فکری با یکدیگر مبارزه یا مبارزه خواهد کرد، یعنی یک جریان اشرف غنی ریاست جمهور فعلی هست که خواهان تمرکز در قدرت بوده و وارد این دوره از رقابت شده و جریان دیگر عبدالله عبدالله ریاست دولت اجرایی افغانستان هست که معتقد است نظام ریاستی کنونی پاسخگو نیست و باید به نظام پارلمانی مبدل شده و پست نخست وزیری نیز جایگزین ریاست اجرایی گردد، در نتیجه به شکلی توزیع قدرت را مطرح می نماید.

این کارشناس مسائل شبه قاره علاوه بر این بیان  کرد:  در نتیجه اگر این سه اندیشه را در مبارزات انتخاباتی افغانستان موردنظر داشته باشیم، یکی از افرادی که نگاه توزیع قدرت را چه در رابطه با فدرالیته کردن افغانستان و چه توزیع قدرت از طریق کاهش اختیارات ریاست جمهور و یا پارلمانی کردن نظام دنبال می نماید و تاحالا توانسته این دو یا سه جریان را در افکارش بازتاب دهد، محمد حنیف اتمر مشاور سابق امنیت ملی افغانستان هست.

اگر طالبان شریک قدرت گردد، باید قسمتی از قدرت را واگذار نمایند تا دست از جنگ بردارد

ملازهی دنبال کرد: اتمر به شکلی هم بحث فدرالی و توزیع قدرت و نظام پارلمانی را مطرح می نماید که به نظر می آید با پی گیری طرح صلحی که زلمای خلیل زاد آن را دنبال می نماید، رابطه داشته باشد. این طرح صلح عبارت هست از این که طالبان را شریک قدرت کنند، اگر طالبان شریک قدرت گردد طبعا باید قسمتی از قدرت را به آن واگذار نمایند تا رضایت دهد دست از جنگ بردارد، زیرا طالبان از لحاظ نظامی در موضع قدرت قرار دارد و بیشتر از ۵۰ درصد خاک افغانستان نیز در اختیار طالبان هست.

وی یادآور گردید: برنامه ای که زلمای خلیل زاد نماینده آمریکا در امور افغانستان طی نشست هایی در دوحه یا جده برای صلح افغانستان دنبال می نماید، یکی از مورد ها آن در اختیار قراردادن ۱۳ ایالت پشتون نشین در شرق و جنوب افغانستان به طالبان هست، اگر این منطقه های را در اختیار طالبان قرار دهند، به صورت طبیعی گروه های قومی  دیگری هم مدعیات مانندی دارند، یعنی ازبک ها قصد دارند در منطقه خود حکومت محلی داشته باشند، تاجیک ها و هزاره ها هم همین گونه در حقیقت از قدرت و مرکز قسمت خواهی می کنند.

این کارشناس مسائل شبه قاره در ادامه گفته بود: در حقیقت آن  چیزی که با عنوان فدرالیته کردن مطرح هست، به نحو جدی تر مطرح خواهد گردید و نظام متمرکزی که تا اکنون حاکم بوده، دیگر توان ندارد خود را با شرایطی که پیش می آید، هماهنگ کند.

احتمال شکل گیری ائتلاف ها بر مبنای قومیت و مذهب وجود دارد

ملازهی افزود: در چنین شرایطی حضور افرادی مثل گلبدین حکمتیار و زلمی رسول، عبدالله عبدالله، پدرام، غنی و … در انتخابات توان دارد در مراحل بعدی ائتلاف هایی را شکل دهد که بعضی از این اشخاص تا انتهاء انتخابات در صحنه نباشند و به سود دیگری استعفا بدهند و یا این که انتخابات دور اول برگزار گردد و در دور دوم ائتلاف ها شکل گیرد. در نتیجه، این احتمال وجود دارد ائتلاف های تازه ای بر مبنای قومیت و مذهب شکل گیرد زیرا قومیت و مذهب در افغانستان سخن اول را می زند.

وی اظهار کرد: به نظر می آید انتخابات آینده افغانستان با اهمیت و حیاتی هست و فردی که بر سر کار می آید باید از این حجم بهره مند باشد  که هم جناح های حاکم و کنونی و هم جناح های اسلامی مثل حکمتیار و هم گروه های کنونی مثل هزاره، ازبک، تاجیک و طالبان را با یکدیگر در زیر یک سقف تجمیع کند، اگر چنین رخدادی رخ دهد از میان افرادی که ثبت اسم کرده اند شاید شانس محمد حنیف اتمر بیشتر از دیگران باشد. اما یادمان نرود در مورد افغانستانی سخن می گوییم که هیچ چیز قطعیت ندارد و امکان دارد شرایطی پیش آید که کل معادلات را بر هم بزند.  

پشتون ها اذن نمی دهند در انتخابات آینده، غیر پشتون ها به قدرت برسند

 ملازهی در مورد این که آیا ممکن است شرایط برپایی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان مثل انتخابات پارلمانی باشد که هنوز علی رغم گذشت چند ماه نتیجه های آن اعلام نشده؟ اظهار کرد: این احتمال وجود دارد،  متاسفانه افغانستان جایی هست که عنصر قومی بسیار حیاتی هست، بنده برداشتم این هست که در انتخابات آینده پشتون ها اذن نمی دهند غیر پشتون به قدرت برسند ولو این که در موقعیتی باشند که رای آوردند مثل آن زمان که عبدالله عبدالله در رقابت پیروز گردید اما پشتون ها زیر بار نرفتند و بحران ایجاد گردید، اکنون هم به نظر می آید به لحاظ ذهنی پشتون ها این آمادگی را ندارند که یک غیر پشتون ریاست جمهور گردد آن هایی هم که غیر پشتون بوده و  ثبت اسم کرده اند، می دانند که ریاست جمهور نمی گردند اما برای معاون اول و دومی کوشش می نمایند و یا این که جایگاه با اهمیت تری را در ساختار قدرت به دست آورند.

این کارشناس مسائل شبه قاره در انتهاء تاکید کرد: تنها رای مردم نیست که در انتخابات حیاتی هست، اکنون کشورهایی که آن جا حضور نظامی دارند اعم از اروپایی ها و آمریکا آنان نیز در روند انتخابات به شکلی اگر مستقیم مداخله نکنند، مداخله شان غیر مستقیم موثر و حیاتی هست.    بنابراین محاسبه های نشان می دهد  تنها صندوق رای نیست  که تعیین می کند محاسبه های دیگری هم وجود دارد.

انتهای پیام