به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، آفرود ورزشی مهیج و خطرناک هست، برای عبور از کوه ها و دره ها با ماشین سنگین باید قدرت بدنی بالایی داشته باشی، اما اینجا در قزوین دو کودک ۸ ساله با بدنی نحیف جاده های سخت را طی می کنند و خودشان یک تنه ماشین را منتقل […]

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، آفرود ورزشی مهیج و خطرناک هست، برای عبور از کوه ها و دره ها با ماشین سنگین باید قدرت بدنی بالایی داشته باشی، اما اینجا در قزوین دو کودک ۸ ساله با بدنی نحیف جاده های سخت را طی می کنند و خودشان یک تنه ماشین را منتقل می کنند؛ محمد طاها نقشه خوانی می کند و محمدمهدی راننده هست.

 «  «محمدمهدی افشار» و «محمدطاها احسانی» از سه سالگی بهمراه پدربزرگ سوار بر پاترول شده و مسیرهای دشواری را طی می کردند؛ «حسنعلی احسانی» پدربزرگ و مربی آنان که خود آفرودکار هست، از وقتی نوه هایش سه ساله بودند تعلیم آفرود به آنان را آغاز کرده هست، احسانی می گوید: آفرود که یکی از رشته های اتومبیلرانی هست در اصطلاح جاده خاموشی هست که در آن ماشینی حرکت نمی کند و نسبت به سایر رشته های اتومبیل رانی پیشینه قدیمی ای ندارد.

افشار خود را پیشکسوت این رشته در قزوین معرفی و تأکید ی نماید: آن زمان که من کارم را آغاز کردم چیزی به نام آفرود در قزوین نداشتیم؛ به علت تجربه در جنگ که در مسیرهای باتلاقی کوهستانی می رفتم آفرود را آغاز کردم و بهمراه عده ای از دوستان در قزوین به طور تفریحی کار کردیم و ۱۶ سال پیش تیم تشکیل دادیم.

وی تبیین می کند: مدت کوتاهی سرپرستی تیم به عهده من بود و پس از ان تصمیم گرفتم که به طور مخصوص به نوه هایم آفرود را یاد بدهم، اوایل کار بدون این که کسی اطلاع داشته باشد، روزهای جمعه محمدمهدی و محمدطاها را به مکان های خاصی می بردم و تعلیم می دادم.

  از ۶ سالگی آفرود را یاد گرفت
این پدربزرگ یادآور می گردد: از سه سالگی محمد مهدی را پشت دستور روی پاهای خودم می نشاندم و رانندگی می کردیم، از شش سالگی محمدمهدی یک تنه پشت دستور نشست و محمد طاها به علت جثه کوچکترش به عنوان نقشه خوان معیت اش کرد.

محمدمهدی که بزرگترین آرزویش را ثبت اسمش در گینس می داند، می گوید: از سه سالگی آغاز کردم و در حال حاضر به طور حرفه ای کار می کنم، دوستانم باورشان نمی توان که من بتوانم رانندگی کنم اما چندنفر از همکلاسی هایم آمدند و نگاه کردند که چگونه از کوه پایین رسیدم.

محمدمهدی بیان می کند: پایم به کلاچ و ترمز نمی رسد و تقریباً ایستاده رانندگی می کنم، سخن محمدطاها را گوش می کنم و هر طرفی که بگوید می روم، یک بار هم از بالای کوه می رسیدیم که اظهار کرد سرعتت را کم کن اما هرچه ترمز می گرفتم نمی گردید.

وی تأکید ی نماید: بااین حال توانستم ماشین را کنترل کنم تا پایین رسیدیم، پدربزرگم که ماشین را ارزیابی کرد اظهار کرد ترمز تهی کرده بود، یک بار هم با سرعت از دست انداز رد گردیدم و شیشه عقب ماشین شکست، با محمدطاها تنها بودیم.

وی خاطرنشان می کند: ما برای رانندگی از یک بانک پاداش گرفتیم؛ آنان به ما سه دفتر و سه خودکار پاداش دادند، اکنون هم دوست داریم که نام مان به عنوان کوچک ترین راننده و نقشه خوان در گینس ثبت گردد.

  ثبت گینس تنها آرزوی محمدمهدی
به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، نوید ثبت شدن نام محمدمهدی در گینس مکررا توسط رسانه های متفاوت بیان شده هست، اما گویا این مساله توپی هست که مسئولین متفاوت به زمین همدیگر می اندازند و کسی خود را مسئول مستقیم رسیدگی به این مبحث نمی داند.

پدربزرگ محمدمهدی می گوید: مسئولین سازمان فرهنگی ورزشی، اداره کل ورزش و جوانان و استانداری به ما وعده داده بودند که کمک کنند تا نام محمدمهدی به عنوان کوچکترین آفرودکار جهان ثبت گینس گردد و حتی عنوان کرده بودند که ماشین برایش تهیه می کنند اما هیچ کدام عملی نشده هست.
  استانداری ارزش ندارد، دستگاه های دیگر ورود پیدا نمایند
معصومه مرادیان -مدیرکل پیشین زنان و امور خانواده- می گوید: یکی از همکاران به من اظهار کرد که در جاده تندرستی یک آفرود کار نگاه کردم که سن اندکی داشت و فیلم آن را به من نشان داد؛ با اینکه پشتیبانی از این کودک در حوزه ما نبود، نشستی در اداره کل تربیت بدنی با حضور اداره کل ورزش و جوانان، ریاست هیئت اتومبیلرانی، معاون زنان اداره کل ورزش و جوانان تشکیل دادم که پس از جلسه مصوب گردید اداره کل ورزش کوشش کند تا رکورد این کودک در گینس ثبت گردد و قول مساعد دادند که این کار را انجام دهند.

وی تأکید ی نماید: با سازمان فرهنگی ورزشی گفت وگو کردیم و مدیر سازمان قول داد که در خرید ماشین مساعدت کنند، اما پس از مدتی اظهار کردند یک سوم هزینه خرید را پرداخت می نمایند و بعد هم اظهار کردند که بودجه نداریم؛ استانداری نیز اعتباری در این زمینه ندارد در نتیجه دستگاه های دیگر باید ورود پیدا نمایند.
  ما متولی پشتیبانی از این کودک نیستیم
محمد درافشانی -مدیرعامل سازمان فرهنگی ورزشی استان قزوین- با اشاره به اینکه متولی کلیدی وزرش در استان نیستیم؛ می گوید: ما دستگاه حمایتی هستیم و با توجه به پشتیبانی هایی که این سازمان در حوزه های ورزشی از قهرمانان ملی و استانی انجام می دهد ما هم از محمدمهدی پشتیبانی کردیم و مبلغ پنج میلیون تومان به وی پرداخت کردیم که این میزان برابر با پرداختی به قهرمانان هست.

وی تأکید ی نماید: پدربزرگ محمدمهدی مدعی شد که دستگاه های دولتی قصد دارند برای محمدمهدی یک ماشین بخرند ما هم اعلام نمودیم اگر دستگاه های دولتی کمک کردند؛ ما هم مبلغی پرداخت می نماییم به شرطی که دستگاه های متولی قسمت خود را بیاورند.

درافشانی بیان می کند: ما توان نداریم پول بیت المال را بدون سبب در اختیار کسی قرار دهیم؛ اظهار کردیم باید ماشین بگیرد و سند بزند تا ما هم پول را بپردازیم، ما نهایت توان داریم ۳۰ میلیون تومان کمک کنیم آن هم به شرطی که دستگاه های دولتی قسمت خود را پرداخت کنند.

وی با تأکید بر اینکه ما با نگاه باز به محمدمهدی کمک کردیم، می گوید: این خلاف قانون هست به کسی که گواهینامه نداشته باشد پاداش دهیم، به طور مثال اگر کسی قهرمان تکواندو گردد باید حتماً گواهینامه ذی ربط به دوره آموزشی را داشته باشد در این مورد هم این مبحث صدق می کند اما بدون سخت گیری در این مورد کمک کردیم.
  به هیئت گفته ام که پشتیبانی نماید!
علایی مقدم -مدیرکل ورزش و جوانان استان قزوین- نیز می گوید که پشتیبانی از ورزشکاران توسط این اداره کل انجام می گردد، در این مورد خاص نیز مسئول هیئت اتومبیلرانی را موظف کردیم که به محمدمهدی کمک کند و زمینه موفقیت وی را فراهم آورد؛ ما حتی محمدمهدی را به ریاست فدراسیون معرفی و مبلغ سه میلیون تومان به مربی او کمک کردیم.
  آفرودکاری که توپش در زمین بازی مسئولین گمشده هست
مهران فر -رئیس پیشین هیئت اتومبیلرانی قزوین- بابیان اینکه آفرود ورزش گرانی هست، در این مورد می گوید: بودجه ما هر ساله حدود ۲۰ میلیون تومان هست که نسبت به هزینه های جاری خیلی پایین هست، ورزشکاری که باید وارد این رشته گردد برای ماشین، موتور، پوشش، تعمیر و حفظ و امکانات احتیاج به هزینه بسیاری دارد.

وی تأکید ی نماید: هزینه تمرین در این رشته بالا هست و تمرین دو ساعته برای این اشخاص هزینه بسیاری دارد یک خودرو ۳۰۰ میلیون هزینه دارد و هزینه تعمیر و تجهیز آن هم بسیار زیاد هست، بااین حال ما ۱۰ درصد بودجه خودمان را به محمدمهدی اختصاص دادیم.

مهران فر یادآور می گردد: بر طبق حرفی که انجام شد سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری ۲۰ میلیون تومان کمک هزینه به هیئت در نظر گرفت که پس از پیگیری های زیاد اظهار کردند این مبلغ به سه میلیون تومان کاهش یافته و در آخر هم یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان پرداختی مدنظر داشته گردید.

ریاست پیشین هیئت اتومبیلرانی قزوین اظهار می کند: پشتیبانی در این حوزه ها به پول ختم می گردد که کسی هم پرداخت آن را بر عهده نمی گیرد، نشست ها که ختم و تصویر های یادگاری گرفته می گردد، مسئولین یادشان می کنند باید پشتیبانی نمایند.

وی بیان می کند: آن موقع که جلسه گذاشتیم با ۶۰ تا ۹۰ میلیون می توانستیم برای محمدمهدی یک رونیز تهیه کنیم اما در حال حاضر باید دست کم ۲۰۰ میلیون تومان بپردازیم تا همان ماشین خریداری گردد، مسئولین که این مبلغ را پرداخت نمی کنند.

مهران فر می گوید: مدیرکل ورزش و جوانان قزوین قصد دارد از این کودک پشتیبانی نماید و به اندازه توانش تا الآن کمک کرده هست به به صورتی که یک و نیم میلیون تومان در قالب پرداخت به مربی به مدد علایی مقدم پرداخت نموده ایم؛ دست کم کاری که مسئولین توان دارند انجام دهند این هست که ۱۰ میلیون تومان برای تعمیر و تجهیز ماشین بدهند.

وی تأکید ی نماید: بودجه سال گذشته ما ۱۷ میلیون تومان بود که ۱۰ درصد آن را به محمدمهدی دادیم و زیادتر از این هم وسعمان نمی رسد، طبیعتاً اگر این چنین اشخاص پشتیبانی نشوند دیر یا زود توسط اسپانسر بیگانه پشتیبانی می گردند و از کشور می روند که نمونه آن را در استان داریم.

  می خواهم محمدمهدی افتخار کشورش باشد
پدربزرگ محمدمهدی بیان می کند: ما از کشورهای عمارت، قطر و کانادا پیشنهاد داشتیم اما می خواهیم افتخارش برای ایران باشد، از مسئولین استان توقع داریم که از ورزش استان به طور مخصوص پشتیبانی نمایند؛ محمدمهدی پس از ثبت گینس نماینده کودکان در یونسکو می گردد که این هم برای استان افتخار هست.

احسانی با اشاره به اینکه نباید برای ثبت گینس وقت کشی گردد؛ بیان می کند: نمی دانم نقص کار کجاست ما از بیت المال چیزی قصد نداریم، اگر مدیریت صحیح اعمال گردد میتوان از طریق بخش خصوصی هزینه ثبت گینس را تأمین کرد، گینس هفت آیتم دارد؛ ارزیابی کردیم در توان محمدمهدی هست ولی باید امتحان هر بخش را بدهد که این امر احتیاج به پول دارد.

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، محمدمهدی و محمد طاها دو نابغه کوچک قزوینی می باشند که با وجود ظاهر و جثه ظریفشان از پس دشواری های آفرود برآمده و در مسابقات کشوری دور مارشال می زنند (یک دور حرکت افتخاری در اوائل مسابقات)، فارغ از اینکه متولی کلیدی ورزش و پشتیبانی از ورزشکاران کیست از مسئولین استانی انتظار می رود که این استعدادها را قدر دانسته و پیش از این که دیر گردد مسیر ثبت نام آنان را  در گینس  هموار کنند. خبرگزاری ایسنا در قزوین در گزارش آتی پیگیری های خود را از سایر مسئولین استان و کشور برای ثبت نام محمدمهدی و محمدطاها در گینس منتشر خواهد کرد.  
 

انتهای پیام

گزارش از آرزو یارکه سلخوری خبرنگار ایسنا منطقه قزوین

دبیر: آزیتا کریمی