تعمیرات اساسی پالایشگاه نفت تهران از پنجم آبان ۱۴۰۴ آغاز و طی ۱۸ روز با موفقیت به پایان رسید. این عملیات که بر واحدهای تقطیر اتمسفریک، تقطیر خلأ، گاز مایع جنوبی و مراکس متمرکز بود، فراتر از رفع خرابیهای معمول، با هدف بازسازی تجهیزات، بهینهسازی فرآیندها و افزایش ایمنی طراحی شد.
بیش از ۹۰ درصد تجهیزات و کالاهای مورد نیاز از داخل کشور تأمین شد و برای نخستین بار در کشور، روبات ضخامتسنج مخازن بهکار گرفته شد که زمان بازرسی را از یک ماه به کمتر از دو روز کاهش داد.
رضا زارعی، رئیس اداره نگهداری و تعمیرات مکانیک پالایشگاه تهران، با اشاره به بازسازی ۳۰ تا ۴۰ درصد تجهیزات مکانیکی گفت: «بخش عمدهای از قطعات پالایشگاه که پیشتر وارداتی بودند، امروز با توان متخصصان داخلی بازسازی میشوند.»
عبدالوهاب دلیری، رئیس اداره بازرسی فنی نیز تأکید کرد: «در این دوره حدود ۴۰ هزار نقطه ضخامتسنجی انجام شد و آزمایشهای غیرمخرب برای اطمینان از کیفیت تجهیزات صورت گرفت.»
این تعمیرات علاوه بر ارتقای عملکرد واحدهای عملیاتی، با بازسازی واحد گوگردسازی، کاهش آلایندگیهای محیطزیستی را نیز به همراه داشت.
