به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، در حال حاضر بیشتر از ۷۰۰ سازمان مردم نهاد محیط زیستی در ایران در حوزه های متفاوت من جمله آب، آلودگی هوا، حیات وحش، جنگل ها و … فعالیت می کنند. سمن های محیط زیستی به عنوان یکی از فعال ترین گروه های مدنی در کشور ما شناخته […]

به گزارش خبرنما به نقل از ایسنا، در حال حاضر بیشتر از ۷۰۰ سازمان مردم نهاد محیط زیستی در ایران در حوزه های متفاوت من جمله آب، آلودگی هوا، حیات وحش، جنگل ها و … فعالیت می کنند. سمن های محیط زیستی به عنوان یکی از فعال ترین گروه های مدنی در کشور ما شناخته می گردند که طی چند سال گذشته همزمان با عمیق تر شدن مشکلات مکرر محیط زیستی، به صورت جدی تر وارد میدان شده اند. مقام های و مسئولین به طور مستمر از انجمن های غیردولتی محیط زیست به عنوان بازوی کمکی دولت در حل مشکلات محیط زیست و عاملی برای گسترش ارتباطات بین دولت و مردم یاد می کنند. در حوزه محیط زیست یکی از مسائل پرچالش، دریافت کمک های مالی دولتی از سوی سمن ها هست که این ذهنیت را ایجاد می کند که شاید علت وابستگی این گروه ها به دستگاه های دولتی گردد و ابتکار عمل را از آنان بگیرد.

سوژه ای که قبل از این موجب شد  معاون سابق تعلیم و پژوهش سازمان محیط زیست نسبت به روند فعالیت سمن ها  من جمله سمن های محیط زیست انتقاد نموده و به ایسنا بیان کرد: آنچه که امروز در ایران درباره سمن ها دیده می گردد، با تشریح نرمال سمن در دنیا فاصله زیادی دارد. کمک مالی مستقیم بخش های دولتی به سمن ها در بعضی مورد ها توان دارد موجب انحراف آنان از وظیفه ها و رسالت کلیدی شان گردد. سازمان های مردم نهاد باید به نحوی بودجه مورد احتیاج خود را تأمین کنند که استقلال آنان از دولت آسیب زده نشود. سبب اهمیت استقلال مالی سمن ها آن هست که بتوانند درباره ها لازم بخش های دولتی را بازخواست کنند و به چالش بکشند.

او علاوه بر این تاکید داشت که در همه کشورها، تشکل ها برای پیشبرد امور مورد نظرشان در پی تامین بودجه می باشند اما نحوه تامین آن مبحث بسیار مهمی هست زیرا اگر بخش دولتی بخواهد به سمن ها به صورت مستقیم پول تزریق کند، به آنان جفا کرده هست. متاسفانه بعضی از سازمان های مردم نهاد به سبب دریافت بودجه از بخش های دولتی به همکار و دوست آنان مبدل می گردند و رسالت کلیدی خود یعنی انتقاد را یادشان می کنند، ، در نتیجه در شرایط کنونی مطمئن هستم که نام «سازمان مردم نهاد» برازنده زیادی از سمن های داخل کشور در حوزه های متفاوت نیست و یکسان کردن این چنین سمن ها با سمن های حقیقی و مستقل عادلانه نیست.

به هر حال دریافت کمک مالی سمن ها من جمله سمن های محیط زیستی، یکی از مباحث چالش برانگیز هست. بابک مغازه ای عضو شورای شبکه سمن های محیط زیست که نگاه متفاوتی به ارتباط مالی بین دولت و سمن ها دارد و در اظهار کرد وگو با ایسنا اعلام نمود: دریافت کمک مالی توسط سمن ها لزوما ارزش و استقلال آنان را مختل نمی کند. در کشورهای مدرن نیز انجمن های غیردولتی از کمک های دولتی استفاده می نمایند.

این فعال حوزه محیط زیست با اشاره به اینکه معنا «استقلال» با «بی نیازی مالی» متمایز هست، اظهارکرد: سازمان های مردم نهاد توان دارند از دولت، آژانس های بین المللی، بخش های خصوصی در قالب اسپانسر، افراد حقیقی، ایجاد محل اکتساب درآمد مناسب با اغراض انجمن (از جمله فروش صنعت های دستی)، اعانه و حق عضویت نیازهای مالی خود را تامین کنند. دریافت کمک های مالی موجب وابستگی نمی توان، به شرطی که همراه با استقلال در برنامه ریزی و تصمیم گیری های داخلی باشد.

مغازه ای با بیان این نکته که کمک های مالی دولت به سازمان های مردم نهاد در دو قالب سرانه ای و پروژه ای انجام می گردد، اظهار کرد: کمک های سرانه ای به این شکل هست که در بازه های مشخصی از سال، مبالغی از سوی دولت به سازمان های مردم نهاد پرداخت می گردد. دولت بودجه هایی را فارغ از اینکه سمن ها چه پروژه ای را انجام می دهند در قالب مبلغ مشخصی تخصیص می دهند اما در کمک های پروژه ای نیز سمن ها پس از تایید پروژه مورد نظرشان توان دارند مبلغی را به منظور اجرای آن از نهادهای دولتی بگیرند البته در ادامه باید گزارش پیشرفت فعالیت خود را عرضه کنند. اگر دولت ها به سازمان های مردم نهاد پروژه بدهند و طبق آن طرح، مراجع مالی مورد احتیاج را هم فراهم کنند، هیچ ایرادی ندارد.

این عضو شورای نظارت و داوری شبکه سمن های محیط زیست در جواب به این سوال آیا کمک افراد حقیقی نسبت به مدد های دولتی خطر کمتری برای استقلال سمن ها دارد؟، اظهارکرد: قطعا تاثیر هر یک از انواع کمک های مالی در کارکرد سمن ها متمایز هست اما کمک افراد حقیقی هم توان دارد همراه با مداخله در برنامه ریزی ها باشد، به به صورتی که شاهدیم که این افراد در ازای کمک مالی درخواست هایی هم مطرح می نمایند یا اینکه در کمک مالی بخش های خصوصی که در قالب اسپانسرها صورت می گیرد، اغراض تبلیغاتی وجود دارد.

این فعال حوزه محیط زیست در ادامه تاکید کرد: اعانه خوب ترین نوع کمک مالی به سازمان های مردم نهاد هست. در همه جای دنیا هم رایج هست که در جشنواره ها توسط انجمن های غیر دولتی میزی برای دریافت اعانه قرار داده می گردد.

مغازه ای در انتهاء با بیان اینکه استفاده از ابزارها مادی و غیرمادی دولت از سوی سازمان های مردم نهاد هیچ ایرادی ندارد، اظهارکرد: سمن ها برای فعالیت های میدانی لاجرم به مراجع مالی احتیاج دارند و در بعضی مواقع وادار می گردند که این مراجع را از طریق دولت تامین کنند که این مبحث در ذات خود هیچ ایرادی ندارد و لازم هست که مبالغ دریافتی ثبت و گزارش دهی توسط سمن ها صورت گیرد. در کل با اهمیت ترین مسئله، شیوه هزینه کرد و تصمیم گیری در ارتباط با کارهای یک تشکل هست و در صورت توانمندی و رعایت استقلال، نهادهای مدنی توان دارند مراجع مورد احتیاج خود را به روش های متفاوت جذب نمایند.

انتهای پیام