روایت مرجان علیزاده از پخش بین‌المللی فیلم‌های ایرانی؛


مرجان علیزاده، مدیر شرکت Iran ArtHouse Film خانه فیلم‌های هنری ایرانی بیش از یک دهه است که در زمینه پخش بین‌المللی فیلم‌های بلند داستانی، مستند و انیمیشن فعالیت دارد.برخی فیلم‌هایی ...
کد خبر : 53997
مرجان علیزاده، مدیر شرکت Iran ArtHouse Film خانه فیلم‌های هنری ایرانی بیش از یک دهه است که در زمینه پخش بین‌المللی فیلم‌های بلند داستانی، مستند و انیمیشن فعالیت دارد.برخی فیلم‌هایی که علیزاده مسئول پخش المللی آن‌ها بود در جشنواره‌های معتبر جهانی خوش درخشیدند و عناوین قابل توجهی را نیز به دست آوردند.او داشتن سهم در گیشه‌های دنیا را مرتبط با محدودیت‌های فیلمسازی در کشور می‌داند و معتقد است که  اگر بخش خصوصی با فراغ خاطر و به دور از محدودیت‌ها در حوزه پخش فیلم بتواند وارد شود، رسیدن به ایده آل‌ها کار ناممکنی نخواهد بود.

به گزارش خبرنما؛ روزنامه مردم سالاری با این پخش کننده بین‌المللی فیلم درباره چند و چون پخش فیلم‌های ایرانی در خارج از کشور به گفت و گو نشست که ماحصل این گفت و گو را با هم می‌خوانیم.

پخش و اکران مناسب فیلم‌های ایرانی چه تاثیراتی برای کشور در حوزه‌های مختلف دارد؟  
طبیعتا موضوعات بین‌المللی در زمینه تبادلات هنری و فرهنگی تاثیری فراتر از آن دارد که بشود در اینجا خلاصه‌اش کرد اما به طور مختصر می‌توان گفت که با اشاعه و ارایه یک فرهنگ درست از یک جامعه، می‌شود ایده‌آل‌ها را صادر کرد و همینطور باعث ورود آن ایده آل‌ها شد.
سال‌ها پیش وقتی تلویزیون و مدیا باب روز نشده بود چه کسی فکر می‌کرد یک نفر در یک آشپزخانه غذا بپزد، یک دوربین کوچک آن را ضبط کند و میلیون‌ها نفر در سرتاسر دنیا به تماشای آن برنامه و آشپزی کردن یک نفر بنشینند.این تنها یک مثال ساده کوچک برای گستردگی این مقوله است.صادرات و واردات فرهنگ به همین سادگی است و در حوزه ای مانند اقتصاد نیز همینطور است.

آیا بسترسازی و زمینه سازی مناسبی برای پخش خارجی فیلم‌های ایرانی در خارج از کشور صورت گرفته است؟
به نظر من تلاش پخش کننده‌های بخش خصوصی در این زمینه را نمی شود منکر شد و کوچک شمرد.پخش کننده‌های بخش  خصوصی به دلیل اینکه از جایی حمایت نمی شوند و باید از نظر اقتصادی روی پای خودشان بایستند، سهم بسزایی در گردش مالی و اقتصادی بین‌المللی بر عهده دارند.

نقش حمایتی وزارت ارشاد و امور بین الملل سازمان سینمایی در این زمینه چگونه بوده است؟
حمایت ارگان‌های دولتی بیشتر برای برآورده شدن اهداف و برنامه‌های کاری خودشان است.من معتقدم که ارگان‌های دولتی باید بدون ورود مستقیم به این حوزه تنها نقش حمایتی خود را ایفا کنند.

با توجه به نوپا بودن پخش فیلم در خارج از کشور، چقدر برای رسیدن به ایده آل‌ها در این حوزه فاصله است و چه اقداماتی برای رسیدن به ایده‌آل‌های پخش باید انجام داد؟
نمی‌توانم بگویم که پخش فیلم در ایران نوپا است بلکه می‌توان بگویم مثل درختی می‌ماند که تا می‌خواهد پا بگیرد هرسش می‌کنند و به همین خاطر تا به امروز به رشد و بالندگی لازم نرسیده است.به نظر من مانند همه مقوله‌های اقتصادی اگر بخش خصوصی در این زمینه با فراغ خاطر و به دور از محدودیت‌ها بتواند کار لازم را انجام دهد، رسیدن به ایده آل‌ها کار ناممکنی نخواهد بود.

نوع تبلیغات فیلم‌ها و همچنین حضور ایرانیان خارج از کشور چه نقشی می‌تواند در پخش هر چه بهتر فیلم‌های ایرانی ایفا کند؟
تبلیغات در ایران به دلیل انحصاری بودنش در قلمرو صدا و سیما است و حتی تبلیغات میدانی در قلمرو دولت است.پس تبلیغات به صورت طبیعی ساز و کار قابل توجهی ندارد.از سوی دیگر  هر نوع تبلیغاتی نیز در خارج از کشور ارزش محسوب نمی‌شود و درخور تامل نیست‌.اما به طور کلی تبلیغات، اسم و اثر خود را به یدک می‌کشد و روشن است که چقدر می‌تواند موثر واقع شود.البته درباره کیفیت فیلم‌های ایرانی برای عرضه تبلیغاتی نیز بسیار جای بحث و گفتگو وجود دارد، چرا که شما محصولی را می‌توانید عرضه کنید که تقاضا برای آن محصول نیز در بازار سینمای جهان  به وجود بیایید.به نظر من سینمای ایران هنوز توانایی رقابت با فیلم‌های تجاری دنیا را ندارد.
درباره ظرفیت تبلیغاتی ایرانیان مقیم خارج از کشور برای دیده شدن فیلم‌های ایرانی نیز  باید گفت که چون معمولا بدون داشتن علم کافی و بیشتر از روی کنجکاوی یا مقاصد اقتصادی صورت می‌گیرد و علاقه و دلسوزی لازم وجود ندارد، در برخی موارد حتی مخرب نیز هست.گاهی فیلم‌هایی به عنوان سینمای تجاری ایران عرضه می‌شود که به هیچ عنوان نمی‌شود روی موضوع مخاطب بین‌المللی آن‌ها صحبت کرد.البته منظورم مخاطب فستیوالی و فیلم‌های فستیوالی نیست.

آیا به همان اندازه که در فستیوال‌ها و جشنواره‌های جهانی موفقیت به دست آوردیم ، در گیشه سینماهای جهان نیز موفق بودیم؟
گیشه مساله‌ای کاملا جدای از فستیوال‌ها است که مطالبات و محاسبات اقتصادی خاص خودش را دارد.به اعتقاد من محدودیت‌های فیلمسازی در ایران روی فروش آن‌ها در گیشه‌های خارج از کشور تاثیر می‌گذارد.

گفت و گو: صادق دوپیکر/ روزنامه مردم سالاری


آدرس کوتاه :