کوروش سلمانی. دهبارز حسینقلی خان صدرالسلطنه معروف به حاجى واشنگتن، نخستین سفیر ایران در آمریکا به علت آبروریزی ناشی از ذبح گوسفند در بالکن هتل والدورف در شهر نیویورک در روز عید قربان به تهران احضار شد. ناصرالدین شاه خطاب به او گفت: “ما رو نزد جوان ترین دولت دنیا بی آبرو کردی و ملت […]

کوروش سلمانی. دهبارز

حسینقلی خان صدرالسلطنه معروف به حاجى واشنگتن، نخستین سفیر ایران در آمریکا به علت آبروریزی ناشی از ذبح گوسفند در بالکن هتل والدورف در شهر نیویورک در روز عید قربان به تهران احضار شد. ناصرالدین شاه خطاب به او گفت:

“ما رو نزد جوان ترین دولت دنیا بی آبرو کردی و ملت چندین هزار ساله ما را سخره عالمیان کردی خدا از تو نگذرد.”

این اتفاق تاریخی به مثابه یک مساله برای طرح موضوع در سیستم اجتماعی اقتصادی و فرهنگی و هنری امروز جامعه ما میتواند
دستمایه خوبی باشد تا کمی خودمان را ورق بزنیم مساله موجود در این متن نماینده وکیل یا برگزیده شدن است در حوزه های مختلف کسانی با انتصاب یا انتخاب در موقعیتی قرار میگیرند و بعد از سالها متوجه میشویم رویدادی را رقم نزده اند بلکه از پلکانی که در اختیار داشته اند فقط بالا رفته اند و اثری در تحول حوزه مورد نظر نداشته اند انکس که در جایگاهی قرار می گیرد بی شک بهترین نیست و نبوده بلکه عواملی فارغ از شایستگی در ارتقا بعضی حضرات دخیل بوده و منصبی را به فردی عطا نموده اند به قول سریع القلم شخصیت درد و بیماری تمام عیار جامعه ماست جامعه در حال توسعه ما بیشتر از انکه دغدغه اگاهی و علم را داشته باشد دغدغه طبقه بندی و پایگاهی شدن را دارد بیشتر. از انکه تفکر و خدمت به خلق اولویت داشته باشد به سوی بلند پروازی شخصیت های محدودی سوق دارد که تقریبا دستمایه همه این انتخابها و انتصابها فساد و ثروت اندوزی و تعین جایگاه برای أفراد فاقد قابلیت در ان حوزه را به همراه داشته اندک مدیرانی هستند که بدون حمایت های شخصی أفراد به جایگاهی رسیده باشند قدرت در همه حوزه ها به شکلی مدرن موروثی شده تحول اسمی شده و از. حکومت های گذشته امروزه در کالبدی جدید و با همان نگاه منسوخ شده با کپی برداری غلط از نظامها غربی پیشروی میکنند شعار یک اولویت مطلق است و عملگرایی تقریبا با کمک رسانه های بیشماردر حد امار و ارقام ریاضی است در بخش اقتصادی کشور همیشه به بهانه تحریم زخم خورده و ناکارامد بوده در حوزه اجتماعی امار و ارقام نشان میدهد که فاصله طبقات به نسبت سال و روز و ماه بیشتر شده و طبقه های اجتماعی با چند پارگی عمیقی مواجهه شده است اما در حوزه فرهنگ و هنر این اتفاق بسیار تاسف بار و لبریز از نگاه تک سویه است نگاهی که هر ساله با بودجه های اندک فقط هنرمندان این مرز و بوم را در تنگنا قرار میدهد این روند باعث سرخوردگی بسیاری از بزرگان این حوزه شده و عده زیادی از فعالیات این بخش را خانه نشین کرده ما هنوز در کشور به وفور حاجی واشنگتن داریم کسانی که درد نام و نیت شخصی دارند و طرح مساله فرهنگی و هنری را یک مساله صرفا دینی میدانند و نگاهشان صرفا به یک جهت معطوف است دین دستمایه ای قدرتمند برای مبارزه با هنر اصیل شده و دستی پنهان و سرکوب گر برای هنر دارند واقعیت این است که هنر را با ابتذال برابر میدانند و تلخی این تفکر تنها در کام هنرمندان واقعی قرار میگیرد الاایهال هر ساله هزاران جشنواره و فسیتوال در این مرز و بوم را اندازی میشود که رنگ و بوی هنر کمتر در انها دیده میشود.

انتهای پیام/